طرح ارتباط با صنعت و جامعه چیست؟
کلیه طرحهای تحقیقاتی و آموزشی، خدمات فنی و مشاورهای، خدمات آزمایشگاهی و انتقال دانش که در راستای مأموریتهای دانشگاه انجام شده و منابع اعتباری آنها از خارج دانشگاه، از جمله صنایع و مؤسسات خصوصی و دولتی تأمین شود، مشمول طرحهای ارتباط با صنعت و جامعه هستند. هم چنین فعالیتهایی که اعتبار آنها از سایر معاونتها یا واحدهای دانشگاه و از طریق سیستم HSR تأمین شده باشد و نیز طرحهای تحقیقاتی که حداقل ۵۰ درصد اعتبار آنها از خارج دانشگاه تأمین شود، در این چارچوب قرار میگیرند.
طرح های ارتباط با صنعت و جامعه در پاسخ به نیاز یا درخواست یک سازمان، صنعت، شرکت، دستگاه اجرایی یا سایر مجموعههای داخل یا خارج از دانشگاه و با بهرهگیری از ظرفیت علمی، تخصصی و فناورانه دانشگاه انجام میشوند. این طرحها میتوانند با توجه به ماهیت نیاز و نوع خدمت، در قالبهای پژوهشی، آموزشی، خدمات فنی و تخصصی، مشاورهای، خدمات آزمایشگاهی یا انتقال دانش تعریف و اجرا شوند و حسب مورد دارای کارفرما یا حامی مالی خارج از دانشگاه باشند که توضیح آن ها طبق آئین نامه در زیر آمده است:
انواع طرحهای ارتباط با صنعت و جامعه:
۱. طرح پژوهشی
طرحی است که در شورای پژوهشی/ فناوری دانشگاه، مراکز تحقیقاتی، مراکز رشد فناوری یا شوراهای پژوهشی مصوب کشور به عنوان طرح پژوهشی / فناورانه به تصویب برسد و برای اجرا از طرف کارفرما به عنوان موضوع قرارداد ارائه شود. این طرح با هدف بررسی علمی یک مسئله، پاسخ به یک نیاز مشخص، تولید شواهد یا ارائه راهکار برای یک سازمان، صنعت یا مجموعه متقاضی و بر اساس روششناسی پژوهشی مشخص طراحی و اجرا میشود.
۲. طرح خدماتی (آزمایشگاهی، مشاوره ای، آموزشی و ...)
خدماتی که توسط مجری و بر اساس در خواست کارفرما، در قالب قرارداد طبق برنامه زمانبندی و مدت دار به آنها ارائه میگردد و مجری برای ارائه آن از امکانات آزمایشگاهی و یا تجهیزات دانشگاه، فضاهای موجود دانشگاه، توان علمی خود و امکاناتی نظیر کتابخانه، کامپیوتر و اینترنت استفاده نماید.
خدمات آزمایشگاهی: خدماتی که با بهرهگیری از آزمایشگاهها، تجهیزات و امکانات تخصصی دانشگاه برای انجام آزمایش، آنالیز، سنجش، ارزیابی یا سایر خدمات آزمایشگاهی موردنیاز سازمانها، صنایع و متقاضیان خارج از دانشگاه ارائه میشود.
طرح مشاورهای: فعالیتی تخصصی که در آن دانش و تجربه اعضای هیئت علمی یا متخصصان دانشگاه برای بررسی یک مسئله، ارزیابی وضعیت، ارائه نظر کارشناسی، تدوین راهکار یا کمک به تصمیمگیری یک سازمان یا مجموعه متقاضی به کار گرفته میشود.
طرح آموزشی: برنامه یا طرحی که با هدف ارتقای دانش، مهارت یا توانمندی نیروی انسانی یک سازمان یا مجموعه متقاضی و متناسب با نیازهای آموزشی آن، توسط اعضای هیئت علمی یا متخصصان دانشگاه طراحی و اجرا میشود.
۳. خدمات فنی و تخصصی
خدماتی که با استفاده از دانش تخصصی، امکانات، تجهیزات یا توانمندیهای علمی و فنی دانشگاه برای پاسخ به یک نیاز مشخص متقاضی ارائه میشود؛ مانند ارزیابیهای تخصصی، آزمونها، اندازهگیریها و سایر خدمات فنی.
4. دانش فنی یا انتقال دانش
عبارت است از مجموعه ای از اطلاعات، آگاهی ها، مهارت های فنی و غیر فنی سازمان یافته که می تواند به منظور تولید محصول، تهیه مواد، ایجاد یا بهبود فرآیند و یا سایر اهداف کاربردی صنعتی مورد بهره برداری قرار گیرد. تعریف دقیق و شرایط این بند تابع آیین نامه مالکیت فکری دانشگاه می باشد. این فعالیتها زمینه استفاده عملی از ظرفیت علمی دانشگاه را برای حل مسائل و ارتقای عملکرد مجموعه متقاضی فراهم میکند.
نکته
نوع هر طرح بر اساس ماهیت فعالیت، خدمت مورد انتظار و نیاز مجموعه متقاضی تعیین میشود و ممکن است یک همکاری، متناسب با موضوع و دامنه آن، بیش از یک حوزه از موارد فوق را دربر گیرد.